อันเนื่องมาจากการประชุมเอเปก ของภาครัฐเมื่อปี 2546 ที่ให้มีการพัฒนาปรับปรุงกรุงเทพมหานครให้มีความพร้อมในการต้อนรับคณะผู้มาประชุม

เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องได้ออกทำการตรวจดูแลตามสถานที่ชุมชนต่าง ๆ ปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้นและจำเป็นต้องรีบแก้ไขอย่างเร่งด่วน นั่นคือ ปัญหาสุนัขและแมวเร่ร่อน ที่มีอยู่ทั่วไปในเขตเมือง

แม้จะเป็นภาระอันหนักหน่วง แต่พระอาจารย์พยอม กัลยาโณก็ยังแสดงเจตน์จำนงที่จะเข้าไปช่วยเหลือทันที ท่านจึงจัดที่ในบริเวณสวนและรีบสร้างเป็นที่อยู่ของสุนัขในระหว่างการก่อสร้างที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ บรรดาเจ้าของสุนัขและแมวต่างนำสุนัขและแมวของตนมาปล่อยไว้ ให้เป็นภาระแก่มูลนิธิอย่างยิ่ง

แต่ด้วยความมีเมตตาของพระอาจารย์พยอม กัลยาโณ ทำให้ผู้ที่รับดูแลสุนัขและแมว จำเป็นต้องรับหน้าที่ด้วยความอดทน เพราะสุนัขและแมวบางตัวเป็นโรคเรื้อน และดุร้าย แต่เพื่อให้คนในสังคมได้อยู่อย่างสงบ พระอาจารย์พยอมจึงต้องทำต่อไปตามปณิธานของท่านนั่นเอง